[mamqa]

[czarnulka25]

Związek na odległość to jakaś masakra.Ja tak żyje od 10 miesięcy i powoli zaczyna mnie to psychicznie wykańczać.Moje życie opiera się na odliczaniu dni do powrotu męża,następnie niecierpliwie czekanie na chwilę kiedy go zobaczę.Potem to żyje jak w transie,czas szybko mija i jak już zdążę się do niego przyzwyczaić on musi jechać.Wtedy jest rozpacz...potem przyzwyczajam się do życia bez niego i znów odliczam dni do przyjazdu i tak w koło.Mój mąż też z wielkim bólem wyjeżdża i ale na razie nie mamy wyboru.Ma dobrą pracę i dzięki niej możemy spokojnie spłacać długi(bo tylko tego się dorobiliśmy w Polsce) i jeszcze odkładać na nasz wymarzony dom.Ale im dłużej to trwa tym jest co raz trudniej się rozstawać.Mąż jeździ swoim samochodem żeby częściej przyjeżdżać do Polski,ale mimo to i tak jest ciężko.Sami nie wiemy co robić.Nie możemy razem zamieszkać w Holandii,bo mąż nie zdołałby nas utrzymać(chyba,że długi spłacimy,może wtedy).Z drugiej strony wiemy,że jak zrezygnuje z tej pracy nie będzie nas stać na budowę domu.
Czasami się zastanawiam czy my będziemy potrafili żyć razem tak normalnie.Zanim mąż wyjechał nasz związek przechodził poważny kryzys.Więc jego pierwszy wyjazd,który trwał 3,5 miesiąca sprawił,że odpoczęliśmy od siebie .Każdy następny wyjazd sprawiał,że oboje zrozumieliśmy jak bardzo jesteśmy dla siebie ważni.Mój mąż zaczął mnie bardziej doceniać,okazywać mi swoje uczucia.Tylko czasami boje się,że im dłużej będziemy żyć na odległość to wtedy to wszystko może się wypalić.Wiem jedno,że jeśli zobaczę,że w naszym małżeństwie coś jest nie tak,mąż będzie musiał zrezygnować z tej pracy,bo bez niego nie wyobrażam sobie życia.

[lusia0101]

pol roku, pol roku tyle wytrzymalam. po pol roku stanelismy na glowie, wynajelismy mieszkanie (byle jakie byle gdzie bylebysmy byli razem) i z 2 dzieci przeprowadzilam sie do meza. i tez na pol roku, bo okazalo sie ze dluzej nie musi pracowac w tym zakladzie, a potem oddalismy mieszkanie i wrocilismy do naszego domu. ale ja mam troszeczke lzej bo nasz dom to tylko inne miasto w nl...

[Agula7]

Już sama nie wiem. Mój mąż jest na kontraktach za granicą 3 lata od sierpnia jest w Holandii. Ja z dwójka synów (5 i 12 lat) tu w polsce. Rodziny tu na miejsu żadnej. całymi dniami w domu usychamy z tęsknoty za mężem. Miałam plan który kilka dni temu pagdł na pysk chcieliśmy z chłopcami wyjechac do męża i w końcu byc razem. Wydawało się że wszystko idzie w dobrym kierunku. Mąż miał juz drugą faze kontraktu w pracy mieszkanie też było zapisałam sie na kurs językowy a tu klapa. Kilka dni temu u męża w pracy przełożony powiedział że na razie nie maja dla nich pracy i mimo że mąż ma kilku letnie doświadczenie aktualne certyfikaty spawalnicze na razie nie umie nic dostać. No oczywiście znajduje polskie firmy pośredniczące które oferują prace na polskich warunkach z mieszkanie w pokoju po 6 osób lub,, dobrych`` polaków którzy chcą się wzbogacić kosztem nie znających praw ludzi. Ale nie chce się wpakować w jakieś bagno. Więc jesteśmy uziemieni ja jestem z wykształcenia ogrodnikiem myślałam ze dopóki mąż ma opłacone mieszkanie i nie pracuje to ja tam przyjade i poszukam pracy. Ale strach jest chyba silniejszy już sama nie wiem co robić. Wiem że tu z polski wszystko inaczej wyglada ale tęsknota i chęć połączenia rodziny jest tak silna że aż człowiekowi płakać się chce. Ile można lat żyć marzeniami?

[ossamus]

Jetsem bez swojej 2 polowki od 2 tygodni bez 2 dni i siadac mi psycha zaczyna , a zobaczymy sie najwczesniej za 2,5 miesiaca , czyli koniec sierpnia . Zwiazki na odleglosc....nie wiem jak dla kogo , ale dla mnie to cos strasznego

[suska]

Nikt (uczciwy i kochajacy) nie lubi takich zwiazkow, ale jesli macie cos, do czego dazycie razem to staraj sie trzymac.

[guust]

ossamus, a teraz wyobraz sobie ze nie ma skype'a, gg, telefonow.... tylko list co dojdzie za 3 tygodnie....

jak ludzie mogli zyc 100lat temu

[aga1234]

witam serdecznie
jestem przykladem ze mozna zyc na odleglosc zyje tak juz 14 rok,ja i moje dzieci ,,nie raz bywalo ciezko tztesknota ale trzeba byc silnym cos za cos:)

[ossamus]

Tzn. Twoje dzieci Cie praktycznie nie znaja, takas mutna prawda

[ Dodano: Wto Cze 22, 2010 7:08 pm ]
Ja jestem w NL 4 tydzien po urlopie bez mojego maluskiego sloneczka i mnie trafia , piznal bym ta NL w diably ale na razie nie moge (kwestie $$$$$$) choc wiem iz.....moge ja stracic....przez NL

[p_v_r]

[sloneczko19199]

Dziś wyjeżdża mój Mąż a mi się płakać chcę
Mamy plany osiąść się na stałe w NL ale do tego potrzeba czasu a ja nie chcę zostać bez męża ale jak już ktoś tu zauważył COŚ ZA COŚ ;-( Trzymajcie za nas kciuki

[AgnieszkaHoorn]

ja żyłam 3 lata na odległość. na dzień dzisiejszy jestem razem z mężem i stwierdzam, że życie w pojedynkę było straszne, teraz doceniam to czego nie miałam, rozmowa na co dzień z mężem. kasa to nie wszystko!

[Beny.rac]

Witam,
Po moich doświadczeniach wiem że życie na odległość z kimś dla siebie ważnym nie ma sensu bo prędzej czy póżniej ten związek sie rozpadnie ...

Już miałem pare takich związków i na dzień dzisiejszy na kolejny bym sie nie zgodził bo wiem że to nie ma SZANS ...

[ela17]

Oj tam rozpadnie się zaraz trauma musi byc ? nieprawda czasami ludzie doceniają sie jak właśnie nie ma jej przy Tobie ,zycie pisze różne scenariusze i nie koniecznie osoba która jest daleko musi zdradzic zostawic ,pożucic wszystko to dyskusja bez dna jak całe życie czlowieka albo wierzysz tej drugiej stronie albo nie .Ktoś napisał rozpad gwarantowany chyba z jego strony bo prawdziwej miłości trzeba się uczyc czy jest ona dwa kroki od Ciebie czy tysiac nie wazne zawsze każdego dnia uczymy się zyc nie ważne gdzie jestesmy miłosc prawdziwa nie zna granic!!!

[Gochna H]

o ela17, jak ladnie to napisalas i szczerze mowiac ...zgadzam sie z tym