[anje]

post edytowany
uwagi do moderatora prosze kierowac na priv lub na adres email
[email protected]

[guust]

aknairam, ja nie mam jadu, i uwazam, ze moje wypowiedzi bardziej sklaniaja do refleksji niz zlosci....

jak ktos przyjezdza, mieszka w 'hotelach' pracowniczych z polakami, wegrami i bog wie kim, i patrzy z zazdroscia na holendrow pracy co maja kontrakty....

to chyba tak srednio zna ich mentalnosc.... jak ktos nei zwiedzal holandii, nie czytal jej historii tez chyba slabo... zeby poznac kulture i obyczaje, a przede wszystkim mentalnosc trzeba byc naprawde w bardzo dobrej komitywie z holendrami, bo inaczej sie nie da...
ale zgadzam sie ze czas nie ma z tym nic wspolnego, a raczej sposob zycia w holandii!

nie wszystko mi sie podoba, tak samo jak w PL, wszedzie dobrze gdzie nas nie ma i taka prawda!

[ Dodano: Pią Sie 06, 2010 11:07 pm ]
anje, zgadzam sie z Toba, tez bym sobie tego nie zyczyl....

[suska]

Cytat:

suska guust kto Was tak skrzywdził w zyciu ,ze macie tyle jadu w sobie ?

Jadu? Ja po prostu twierdze, ze dwa lata to zdecydowanie za krotko, zeby powiedziec: "nie podoba mi sie mentalnosc Holendrow" O_o. Ja tez jestem tu 2 lata i ledwo co udalo mi sie poznac mentalnosc kilku grup, w ktorych si eobracalam. Holandia jest krajem tak zroznicowanym, ze i 4 lat by chyba nie wystarczylo, by ich naprawde dobrze poznac i zrozumiec. Jasne- nablizszych znajomych mozna poznac szybciej, ale nie uogolniajmy, ze wszyscy Holendrzy sa tacy sami. Zreszta Holandia to nie tylko Holendrzy, a i masa obcokrajowco, i oni, czy to sie komus podoba czy nie, tez wspoltworza mentalnosc tego kraju.

[kindzal]

Mysle ze kiedys wroce, ale nie bedzie to w przeciagu najblizszych pieciu lat.

[marrel]

Trudna decyzja, zamierzam wrócić, im szybciej tym lepiej, ale najpierw muszę sobie wszystko poukładać tutaj i na miejscu.

[przemekm26]

Tesknie nie tylko za znajomymi ale rowniez brak mi klimatu tego miasta:Wirtualny Torun

[uma1001]

Jezeli wracac to z tarcza, a nie na tarczy, czyli, zupelnie prozaicznie z funduszami na zycie i np. budowe domu. Mieszkanie pod grusza lub w przyczepie w Polsce jest raczej kiepskim pomyslem. Warto tez zastanowic sie nad jakims zajeciem, moze nie koniecznie w celach zarobkowych, raczej w celu sensownego spedzania dnia.
W przyszlym roku jedziemy na dluzej do Polski, aby kupic dzialke.

[jeexcy]

Urodziłam i wychowałam i się w Polsce na emigracji jestem bardzo krotko (2 lata) i powiem wam, że po tylu latach spędzonych w Polsce ten kraj jest dla mnie wciąż wielką zagadką! Na hasło powrotu do Polski rozkładam ręce, bo jakoś zupełnie nie wiem jak tam postępować. Wydaje się jakby zasada przyczyna rodzi skutek tam nie obowiązywała. W Holandii jak na przykład widzę ofertę pracy z podpunktami które powinien spełniać przyszły pracownik i na przykład spełniam wszystkie te punkty to wiem ze dostane tą prace. W Polsce natomiast to loteria -zależy to od jakiegoś widzi mi się, kształtu chmury na niebie, dziwnych układów w których zupełnie nie mogę się połapać. Niektórzy dostana taka prace nie spełniając żadnego z wymogów, a niektórzy spełniający wszystkie wymogi nie zostaną nawet zaproszeni na rozmowę. Sposób w jaki załatwia się niektóre sprawy urzędowe w Polsce to tez jakiś dziwny rytuał. Wydaje mi się, że jak ktoś chce po prostu żyć i uczciwie pracować to jednak wybierze zagranice. W Polsce zawsze będzie mieć trochę pod górkę, a przecież życie może być takie proste..
Co wy o tym sądzicie? Czy ktoś też czuje się zagubiony w Polsce? Czy może ja jestem z jakiejś innej planety?

[Jagoda97]

[karinakiki]

Wiecie, ja musze jak najszybciej podjac decyzje co dalej. Narzeczony wraca do domu a tu zostaje dom. i mam kilka opcji- mam staly kontrakt, wiec moge sobie jeden pokoj wynajac i zostac albo wrocic do domu,do rodzicow a akurat praca tez bedzie dzieki doswiadczeniu zdobytemu tu. I tkwie w martwym punkcie- nie mam pojecia, na co sie zdecydowac...nikt nie potrafi mi doradzic a ja po prostu nie wiem...Mam chwile ,ze chce do rodzicom (mam 23 lata) a czasami jak patrze na dom i kilku znajomych,to nabieram watpliwosci, tym bardziej,ze sprzedaz domy badz przepisanie hipoteki lacze sie z kosztami. i nie wiem co wybrac...Glupie pytanie, ale co zrobilibyscie na moim miejscu? Wcale nie mam tu wielu znajomych...

[Gochna H]

karinakiki, pisalas w temacie
''czy warto kupic dom na kredyt ''

[karinakiki]

Tak, bo materialnie chyba jest mi tu dobrze, ale mam watpliwosci czy chce byc tak daleko od rodziny . jezeli bym kogos tu poznala, to super, zostane,ale codziennie mysle inaczej. ble. Chcialabym zeby te decyzje podjal ktos za mnie...

[jso]

karinakiki, jednym słowem rozum podpowiada NL, a serce PL. Trudna decyzja, na szczęście nie musisz jej podejmować już teraz. Na Twoim miejscu odwlókłbym tę decyzję w czasie na przykład pół roku, aby zobaczyć jak będzie Ci się tu żyło samej. Daj sobie ustalony termin i w wyznaczonym dniu usiądź i zapytaj jeszcze raz serce i rozum, czy może ich zdania będą już zbieżne.

Dodam, że sprzedaż domu trwa dobrych kilka m-cy (sąsiad sprzedał po 8 m-cach), co też może być dodatkowym czasem na zastanowienie. Ostateczna cena sprzedaży może być czynnikiem wpływającym na decyzję (mając np. po sprzedaży dług, na spłatę którego nie zarobisz w Polsce, lub mając zysk, który byłby odczuwalnym zastrzykiem gotówki na początkowe utrzymanie w Polsce).

[karinakiki]

jso, dzieki

Na zarobek na tym domu nie licze i te decyzje chce rzeczywiscie odwlec jak najbardziej, bo nawet ze strony prawnej to teraz nie jest mozliwe.Problem jest w tym,ze mieszkam z bylym pod jednym dachem i czuje jego "nowa" na karku, a przez to ciezko mi samej przebrnac. Widze jaki zakochany , jak planuje z nia wyjazd na narty, dzieci ( o porazko, po 3 tygodniach zwiazku). On nie chce sie wyprowadzic, bo polowa przeciez jego a placic musi a ja tez sie nie wyprowadze, bo nie stac mnie na oplacanie 2 mieszkan, no niestety. Wiec jezeli zostalabym sama w tym mieszkaniu, to co innego a z ex to naprawde trudne. klocimy sie zreszta, naprawde przyjemnie nie jest. Nawet taka byla moja wstepna i pozniejsza decyzja, ze poczekamy, bo ze sprzedaza nie jest latwo. Na naszej ulicy jest duzo tanszych domow a i tak nie chca sie sprzedac przez ponad rok! no ale fakt mieszkania z NIM pod jednym dachem przez np. rok....o bosh... zeby jeszcze uszanowal moj bol,to ,ze ja zostalam odrzucona. A to nie! obnosi sie z tym, jakby to byl powod do dumy.Dlatego chcialam ten dom jakos przepisac na siebie,zeby juz on mogl dac mi spokoj.

Dlatego mi tak trudno zdecydowac. Wiem ,ze jak zdecyduje teraz ,ze wracam, to bedzie decyzja podjeta przez impuls mojego zlego samopoczucia , ktore jest wynukiem wspolnego mieszkania...pogubilam sie. Nie wiedzialam,ze w takim mlodym wieku bede musiala decydowac o czyms takim..

[jso]

Jeśli masz możliwośc to może idź pomieszkaj 2 tygodnie do jakiejś koleżanki. Może po odpoczynku od kłótni zyskasz nowe spojrzenie na swoją aktualną decyzję, bardziej niezależne od aktualnych emocji, lepsze długoterminowo.